ALIMENTACJA PEŁNOLETNIEGO DZIECKA

Podstawę obowiązku alimentacji na rzecz dorosłego już dziecka, znajdujemy w art. 133 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego.

Zgodnie z przepisami KRO, rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Uwaga!
Uzyskanie przez dziecko pełnoletniości nie powoduje, że obowiązek alimentacyjny rodzica względem niego automatycznie wygasa. Łożenie na usprawiedliwione potrzeby dziecka kończy się dopiero w momencie, gdy jest ono w stanie usamodzielnić się finansowo, w przeciwnym razie, rodzice pozostają zobowiązani do wspomagania go przez okres niezbędny dla jego usamodzielnienia się.

Oznacza to przykładowo, że jeżeli dziecko jest niepełnosprawne i nigdy nie wejdzie w związek małżeński, wówczas rodzic może być zobowiązany do łożenia alimentów na dziecko przez całe życie.

Edukacja dziecka – studia a alimenty

Oczywistym jest łożenie na edukację naszych dzieci dopóki nie są pełnoletnie. Co jednak, jeśli ambitne dziecko decyduje się pójść na studia?

Jeśli dziecko posiada odpowiednie umiejętności i decyduje się podjąć naukę na wyższej uczelni, a studia stanowią w takim przypadku dalsze przygotowywanie się do przyszłego zawodu, rodzice są zobowiązani do alimentacji na rzecz dziecka przez cały okres trwania studiów. Co więcej, ich obowiązek nie może być zniesiony tylko dlatego, że zgodnie z opinią rodziców, ich pociecha mogłaby pójść do pracy od razu po szkole średniej i zarabiać na własne potrzeby samodzielnie.

Uwaga!
Inaczej kształtuje się obowiązek rodziców dziecka, których syn/córka decyduje się podjąć studia zaoczne. W takim przypadku rodzice zobowiązani są płacić czesne tylko w sytuacji, gdy ich zarobki kształtują się na więcej niż niskim lub średnim poziomie, a sam wydatek na studia zaoczne dziecka nie jest obciążający dla budżetu rodziców w sposób uniemożliwiający im utrzymanie się.

Pragnę także zwrócić uwagę, że również zaangażowanie i umiejętności studenta nie pozostają irrelewantne względem obowiązku alimentacyjnego.

Bez względu na to, czy dziecko studiuje zaocznie czy dziennie, jeśli nie przykłada się do studenckich obowiązków i nie wykazuje pozytywnych wyników w nauce, obowiązek rodziców względem dziecka do utrzymywania go w trakcie studiów, ustaje.

Niskie zarobki dziecka bądź ich brak

Zakończenie edukacji przez dziecko, podobnie jak pełnoletniość, nie stanowi automatycznie granicy dla obowiązku alimentacyjnego rodziców.

Niekiedy, pomimo wielu prób, absolwent nie znajduje pracy od razu po szkole średniej bądź studiach, np. z powodu nasycenia rynku pracy w danym zawodzie. Dziecku, które mimo starań nie znajduje pracy, wciąż należy się opieka finansowa ze strony rodziców.

Nie można również zaniechać obowiązku alimentacyjnego z powodu podjęcia przez dziecko zajęcia bez uprzedniego rozważenia, czy jego zarobki faktycznie pozwalają mu na samodzielne utrzymanie się.

Przykład
Krzysztof rozpoczął po studiach swoją pierwszą pracę. Ponieważ w jego zawodzie zarobki uzależnione są od zdobytej praktyki zawodowej i przepracowanych lat, a Krzysztof jest dopiero na początku swojej drogi, otrzymuje pensję nie pozwalającą mu na samodzielne utrzymanie się.

Pobieranie przez dziecko zasiłku dla bezrobotnych

Zarejestrowanie się przez dziecko w urzędzie pracy może być dwojako interpretowane w związku z obowiązkiem alimentacyjnym rodziców. Z jednej strony stanowi przejaw woli dziecka do podjęcia życia na własny rachunek, z drugiej nie jest równoznaczne z możliwością samodzielnego utrzymywania się.

Kwestia zniesienia obowiązku alimentacji na rzecz dorosłego dziecka przebywającego na zasiłku dla bezrobotnych zależy więc ściśle od danego przypadku.

Zawarcie małżeństwa

W sytuacji wstąpienia przez dziecko w związek małżeński, podobnie w jak wyżej wymienionych przypadkach, nie możemy uznać obowiązku alimentacyjnego rodziców za automatycznie wygasły.

Okoliczność pozostawania dziecka w małżeństwie decyduje jedynie o kolejności w spełnianiu obowiązku alimentacji a nie o jego istnieniu bądź nieistnieniu.

Zgodnie z przepisami KRO, obowiązek małżonka wyprzedza obowiązek krewnych uprawnionego, co oznacza de facto dla rodzica, że jeżeli dziecko nie uzyska alimentów od małżonka, to rodzic będzie zobowiązanym do alimentacji.

Przykład
Anna i Krzysztof wstąpili w związek małżeński. Pół roku później u Anny zdiagnozowano chorobę, z powodu której połowę swojej pensji Anna wydaje na leki. Taki duży uszczerbek dla jej miesięcznego budżetu spowodował, że nie jest ona w stanie pokryć kosztów niektórych ze swych usprawiedliwionych potrzeb. – w takim wypadku to mąż Anny zobowiązany jest do wspomożenia jej finansowo w pierwszej kolejności.

Zwolnienie z alimentacji

Zgodnie z art. 133 § 3 k.r.o., rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem pełnoletniego dziecka, jeżeli są one połączone z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się.

Ponadto, jeśli dorosłe dziecko posiada majątek, z którego może czerpać korzyści na pokrycie swoich potrzeb, sąd również powinien oddalić żądanie dziecka o alimenty.

Uwaga!
Alimentacja nie powinna być orzekana w oderwaniu od okoliczności faktycznych, towarzyszących sytuacji w jakiej znajduje się dziecko.

Pozew – koszty postępowania

Pozew o alimenty na dorosłe dziecko należy złożyć w Sądzie Rejonowym właściwym dla miejsca zamieszkania uprawnionego lub zobowiązanego do alimentacji, uzasadniając w treści pisma podstawy dla tego roszczenia.

Dorosłe dziecko samo składa pozew – nie potrzebuje już prawnego przedstawiciela. Rodzic pozywający dorosłe dziecko pozywa wyłącznie dziecko!

Pozwy alimentacyjne zwolnione są od kosztów sądowych.

Renata Skowronek-Kiesio

Prawnik
r.s@robertofiara.pl

531 200 264